Sesin kulaklarımda çın çın ötüyor:
“Gel yaşama döndür beni!”
Katar katar turnalarla gökyüzündeyim,
Sevdalım, bekle beni… 

Benim de dudaklarımda hüzün şarkıları,
Gönlümde sensizliğim büyüyor.
Anılarla yaşamak kederim;
Neden bilmem yollarımız kesişmiyor? 

Seninle yaşamak, tek umudum…
Okyanusların kurumasını ben de istiyorum.
Uzak akşamlarda yalnız kalmak zor,
Gözbebeklerinde doğmak istiyorum. 

Her gece tek tek bütün yıldızlarda,
Gözlerini aramaktan bıkıp usandım.
İlkbaharda yaşadığımız kışlar da bitecek,
Güneş bizim için de doğacak ışık ışık, inandım! 

Şehzade ve Melek çölde, nöbetçimiz
Çöl güneşinin altında pişiyor.
Kanayan yüreklerimizde bir tanem,
Sevdamız çelikleşiyor! 

Leyla ve Mecnun yanmadı bizim kadar,
Âşık Garip ile Şahsenem de masaldı.
Kat kat olsa da yalnızlık elbisemiz yırtılacak;
Gurbet günlerimizin bitmesine ne kaldı?
15 Mart 2007 

Oyhan Hasan BILDIRKİ