Het zonnetje schijnt, heerlijk. Al enkele dagen help ik de bureauredactie, alleen vanuit het kantoorraam heb ik van de zon kunnen genieten. Behalve vandaag, ook bij Omroep West moet zo nu en dan geoefend worden, want wat moet je doen als er daadwerkelijk brand in het gebouw is. Mijn trappenfobie dwong me toch de lift te nemen en dat resulteerde tot opmerkingen en een woeste blik van een BHV-er. Aangezien ik tot de cappuccino- generatie behoor en minder valide ben (zie NRC-Next) mag ik ongeïnteresseerd en reageren met Boeiuh, heerlijk. Een kwartier lang heb ik met mijn gezicht in de zon gestaan en kunnen genieten de warmte en van het getjilp van vogeltjes, heerlijk. Aan al die heerlijkheid schijnt geen eind aan te komen, want het marktaandeel van Omroep West is gestegen (0,3%), de Amerikaanse koffieketen Starbucks gaat ook in Nederland zijn winkels openen, voor de tv- zender 10 van John de Mol is dan eindelijk het einde in zicht en heb ik vandaag iets kunnen produceren. Maar aan alle leuke dingen komen een eind. Zo ook het laatste beetje hoop, wat ik had voor ons Nederlanders. De verharding/ verhuftering zet met door, want de helft (49 procent) van de Nederlanders gunt rokers geen nieuwe longen. Toch kan dit de pret niet bederven, ik voel mij heerlijk! 
Tags:
