Van een reportage over paddo’s tot staren uit het raam, smachtend naar de zonnestralen op mijn huid. Een aantal uren of gebeurtenissen zijn mij bijgebleven…voornamelijk alle uren al kletsend over mijn week bij verslaggever Harry op de stadsredactie van Gouda, de tussentijdse beoordeling van mijn stagebegeleidster, de reportage bij een paddo kwekerij, de reportage over een ruim 100-jaar oude boom en de grappige opmerkingen over mijn enkel (zohooo lopen zonder kruk mag dat wel?)
Het is rustig en stil op de redactie, betekent dit dat iedereen druk aan het werk is of dat er een rustige tijd is aangebroken? Ik weet het niet of wil ik het niet weten. Nog twee werkdagen en dan ga ik terug naar mijn leermeester in Gouda. Natuurlijk ga ik mijn collega’s op de Haagse redactie missen maar in Gouda kan ik ‘vlieguren’ maken en een eigen radio-identiteit ontwikkelen. Wat een zoetsappig verhaaltje was het toch weer maar niet getreurd hier komt ‘ie dan: Het moet niet gekker worden in dit rare landje, want wederom kwam er een kogel van links, zeiken gefrustreerde luthers of ook wel gristen- fundamentalistisch Nederland dat er teveel gevloekt wordt en dat zij continu het onderwerp van discussie zijn door columnisten en last not least na het lezen en zien van CNN berichten (over de situatie rond de Iranese grenzen) voorzie ik een brandstof tekort rond 10 april.