خوب به اینجا رسیدیم که ویروس یه DNA از روی RNA میسازه و بعد این را وارد ژنوم اصلی میزبانش میکنه. حالا اختلاف هپاتیت با ایدز در اینه که در اینجا بر خلاف ایدز اصل ویروس DNA هست پس وقتی سلول می خواد برای خودش پروتئین بسازه (برای پروتئین سازی باید اول از روی ژنوم خود RNA پیامبر یا mRNA بسازد بعد از روی این RNA پروتئین ساخته میشه) هنگامی که داره از روی ژنوم خودش نسخه برداری میکنه از روی ژنوم ویروس هم مثل خودش نسخه برداری میکنه و از روی ژن ها RNA ها رو میسازه یعنی RNA ویروس هم ساخته میشه و سلول این ساختن را انجام میده. ولی چون اصل ژنوم ویروس DNA است نه RNA از این RNA های ساخته شده ویروس جدیدی نمی تونه ساخته شه پس سلول سرطانی میشه.پس هپاتیت ب یه سمت سرطان کبد پیش میره. عفونت هایی که ویروسها ایجاد می کنند دو نوعند : عفونت حاد و عفونت پایدار. در عفونت حاد ویروس وارد بدن می شود عفونت به شکل حاد بروز می کند یعنی ویروس در بدن زیاد می شود و به اوج می رسد و دوباره کم می شود و به صفر می رسد. و در حالتی که ماکزیمم مقدار ویروس را داریم علائم بروز کرده و انتقال به سایرین را داریم. در واقع ویروس خود محدود شونده است. ولی در عفونت پایدار ویروس خود محدود شونده نیست و با ورود ویروس دائم در بدن می ماند.و فرد همیشه ویروس را دارد و مخزن بیماری است و همیشه می تواند افراد را بیمار کند.یک نوع از انواع عفونت پایدار به نام عفونت مزمن هست که عفونتی که هپاتیت ب ایجاد میکند از این نوعه.در این عفونت هر زمان که از شخص نمونه بگیریم ویروس را می توان شناسایی کرد.اگر فرد قبل 5 سالگی هپاتیت ب بگیرد عفونت مزمن شروع می شود. در هپاتیت ب اول ضایعه زیاد ولی بعد در حد ثابتی باقی می ماند. و تا از کار افتادن کبد 15-60 سال طول میکشه و همیشه با گرفتن خون فرد می تونیم بیماری را تشخیص بدیم.
